Tο τουρκικό success story μπάζει νερά…

Η αθέατη πλευρά του "οικονομικού θαύματος" του Ερντογάν

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

  Για «οικονομικό θαύμα» του Ταγίπ Ερντογάν μιλούσε μέχρι πρόσφατα ο διεθνής τύπος, θαμπωμένος από τις υψηλές αποδόσεις της τουρκικής οικονομίας, με χαρακτηριστικότερο σύμβολο της νέας εποχής τα πολυτελή εμπορικά κέντρα κυρίως στην οικονομική πρωτεύουσα της χώρας, την Κωνσταντινούπολη.

Η βασιλεία του τρόμου

Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου

Η πρόσφατη απολογιστική έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού έδωσε την ευκαιρία στον αγγλοσαξονικό τύπο να χαρακτηρίσει τις πολιτικές λιτότητας ως «βασιλεία του τρόμου» αλλά και ως βασιλεία του Ολι Ρεν  ( “Rehn of Terror”), λογοπαίγνιο που βασίζεται στο ομόηχο του ονόματος του επιτρόπου.

Παραμύθια της Χαλιμάς (IV): Κοινωνική πολιτική.

Αν σκεφτούμε τι γίνεται σήμερα, στο χώρο της κοινωνικής πρόνοιας δεν ξέρει κανείς πώς να το  χαρακτηρίσει. Ουσιαστικά το σύστημα κοινωνικών παροχών δυσλειτουργεί και αρκετές φορές οι παρεχόμενες υπηρεσίες είναι χαμηλού επιπέδου ή ακόμα χειρότερα ανύπαρκτες.

Παραμύθια της Χαλιμάς (ΙΙ): Ανεξαρτησία και ελευθέρια υπό καθεστώς μνημονίων.

Γίνονται συζητήσεις περί της ελευθέριας και της ανεξαρτησίας της Ελλάδος, υπό το καθεστώς των μνημονίων. Πολλά ακούγονται και πολλά γράφονται, και υπάρχει έντονος προβληματισμός σχετικά με το αν έχουμε παραχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα σε τρίτους.

Γιατί το ελληνικό χρέος είναι τόσο επικίνδυνα τοξικό για την παγκόσμια οικονομία;

Ίσως για κάποιους να αποτέλεσε έκπληξη η δήλωση του προέδρου των Η.Π.Α. , σχετικά με την Ελλάδα, όπως και το γεγονός ότι η G8 ασχολήθηκε με μια τόσο μικρή οικονομία, αλλά για όποιον έχει παρακολουθήσει προσεκτικά, πως εξελίσσεται η οικονομική κρίση από το 2008, ήταν αναμενόμενο.

Ποιος είναι ο πραγματικός κίνδυνος για την Ελλάδα;

Ακούμε τους πολιτικούς να τσακώνονται, να μιλάνε, να κατηγορούν και κυρίως να δίνουν «πληροφορίες». Να μας αναπτύσσουν θέσεις, αντιθέσεις και αξιώματα. 

Εκλογές ξανά. Και τώρα τι ψηφίζουμε ;

Όπως όλοι ήδη ξέρουμε, μετά την χτεσινή αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης από τα κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές της 6^ης Μαΐου, οδηγούμαστε σε νέες εκλογές. Και το ερώτημα που τίθεται είναι πάλι τι επιλέγουμε.

Οικουμενική κυβέρνηση ή απλά πώς να καλύψουμε εγκλήματα;

Παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες ένα παραλογισμό άνευ προηγουμένου. Υποτίθεται ότι οι «υπεύθυνες»(;)  πολιτικές δυνάμεις του τόπου ,προσπαθούν να φτιάξουν μια οικουμενική κυβέρνηση, για να κυβερνηθεί η χώρα, για  το  «κάλο του τόπου, των πολιτών και της κοινωνίας».

Ποιοι και γιατί τρέμουν την απειλή που λέγεται Ελλάδα;

Απειλές , επί απειλών ακούγονται για την χώρα μας. Εδώ και δυο χρόνια , χρόνια ακούμε απειλές, ειρωνείες και κοροϊδίες. Δεν ακούγονται από πολίτες, αλλά από  «υπεύθυνούς πολιτικούς», και «αρμόδιους φορείς».

Τι δεν πρέπει να ξεχνάμε όταν θα πάμε στην κάλπη την Κυριακή.

Είμαι ένας πολίτης, ανένταχτος. Μακριά από κομματικές πειθαρχίες και λογικές στρατιώτη σε κόμματα. Πότε δεν ήμουν ενταγμένος σε κάποιο, και υποστήριξα είτε με την ψήφο μου, είτε εθελοντικά, όποιον  είχε κατά την γνώμη μου σωστές θέσεις.

Αυτές τις εκλογές ,  όμως  είναι λίγο διαφορετικά, όποτε όταν πάμε στην κάλπη , ας μην ξεχάσουμε τι έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια, καθώς και τι ετοιμάζουν για εκλογές ορισμένοι «πολιτικοί άνδρες».  Γιατί, ε, πώς να το κάνουμε μας , έχουν κάνουν ζημίες και στις ζωές μας και στο μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.