Ένα δημοψήφισμα, το μνημόνιο και στο βάθος εκλογές

Του Σταμάτη Στεφανάκου

Το τελευταίο εξάμηνο βιώνουμε ως κοινωνία αυτό που πετυχημένα αποκαλείται “συμπιεσμένος πολιτικός χρόνος”. Γεγονότα, αποφάσεις, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές,οδηγούν σε  ένα νέο συλλογικό βίωμα που όμως ακόμα δεν έχει αποκρυσταλλωθεί, και κυρίως δεν έχει εκφρασθεί.

Θα μπορούσε κανείς να γράψει και να σχολιάσει, να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, να κάνει κριτική, να επιδοκιμάσει, να καταδικάσει  οτιδήποτε έχει συμβεί σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής. Σήμερα όμως το ζήτημα  αυτού του άρθρου δεν είναι τα επί μέρους γεγονότα.  Δρώντας αφαιρετικά ας ρίξουμε μια ματιά κάπως απομακρυσμένη χωρίς πάθος σε ότι μας έχει οδηγήσει μέχρι εδώ.

Προς κάθε συμπολίτη/ισα που σκέφτεται να ψηφίσει «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα αυτής της Κυριακής.

Του Σταμάτη Στεφανάκου

 
Αγαπητέ συμπολίτη/ισα

Την Κυριακή έχεις κληθεί να συμμετάσχεις  με την ψήφο σου, σε ένα ιστορικό γεγονός  που σε καθιστά  υπεύθυνο της πορείας που θα ακολουθήσει η χώρα μας.  Μετά από 40 και πλέον χρόνια καλείσαι να αποφασίσεις για το ποια πορεία θα πάρει ο τόπος μας.

Ανοιχτή επιστολή προς όλους: Προσωπική κατάθεση ψυχής

Του Σταμάτη Στεφανάκου

Αυτά που θα γράψω παρακάτω θα τα παραδώσω σε όποιον τα διαβάζει ως κατάθεση ψυχής:


Ξέρω ότι πάρα πολλοί ακόμα και αυτοί που διέπονται από επαναστατικό μένος νιώθουν ένα φόβο για το τι θα επακολουθήσει. Ξέρω και το βλέπω ακόμα και στα μάτια σας ότι δεν είστε - πως θα ήταν δυνατόν άλλωστε- έτοιμοι για την συνέχεια. Είναι λογικό, είναι ανθρώπινο. Σχεδόν όλοι θα θέλαμε ησυχία και όλοι - με σώας τα φρένας- δεν έχουν καμία διάθεση να το παίξουμε ήρωες Τίποτα άλλωστε το "ηρωικό" δεν έχει η ... παραμονή ή η έξοδο από το ευρώ. Μόνο ταλαιπωρία.

Όποιος ισχυρίζεται κάτι άλλο σας το υπογράφω δεν έχει ιδέα, δεν έχει καν καταλάβει για τι πράγμα μιλάει.

Η πραγματικότητα χωρίς αναισθητικό και ψευδαισθήσεις.

Του Σταμάτη Στεφανάκου

 Είμαι ένας απλός πολίτης χωρίς ειδική επιστημονική κατάρτιση και δεν διεκδικώ το ρόλο του παντογνώστη ή του ειδικού. Διεκδικώ όμως να συμμετέχω στα κοινά.

Η προσωπική μου ανησυχία  για το  τι θα γίνει σήμερα και αύριο στον τόπο μας, με σπρώχνει να επικοινωνήσω μαζί σας. Με αυτό το σκεπτικό έκανα μια σύνοψη τι θεωρώ σημαντικό  από όλες τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί και μοιράζομαι μαζί σας μερικές σκέψεις μου για το πώς βλέπω και αντιλαμβάνομαι τα γεγονότα.

Δημοψήφισμα Θεσσαλονίκης: Ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο, είναι ο δρόμος της συμμετοχικής δημοκρατίας.

Του Σταμάτη Στεφανάκου

Εδώ και λίγες μέρες ένα ιστορικό γεγονός συνέβη στη Θεσσαλονίκη. Η διενέργεια του δημοψηφίσματος στις 18 Μαίου 2014, ταυτόχρονα με τις δημοτικές εκλογές, με το ερώτημα: «Συμφωνείτε με την ιδιωτικοποίηση της Εταιρείας Ύδρευσης - Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης Α.Ε.; ΟΧΙ ή ΝΑΙ;» επέτρεψε στις τοπικές κοινωνίες να εκφραστούν δημοκρατικά και να αποφασίσουν αν το νερό πρέπει ή όχι να παραμείνει δημόσιο και συλλογικό αγαθό.

Το συντριπτικό "ΟΧΙ" θέτει ένα πολιτικό δίλημμα στην κυβέρνηση που, όσο κι αν θέλει να το υποτιμήσει ή να το αγνοήσει επικοινωνιακά, πρέπει να απαντήσει στο σοβαρό ερώτημα που τέθηκε, σε πανελλαδικό επίπεδο: Πώς αντιλαμβάνονται οι πολίτες τη δημοκρατία και τη συμμετοχή τους στα κοινά. Παρακολούθησα στενά το πώς εξελίχθηκε η διαδικασία, από την ημέρα που ανακοινώθηκε μέχρι και τις 18 Μάιου που διεξήχθη και έχω τη δυνατότητα να σας μεταφέρω, όχι μόνο την εμπειρία που αποκόμισα αλλά και τον παλμό του κόσμου.

Ο κ. Μιχελάκης απειλεί, η κυβέρνηση καταρ-”ρέει”

Η εγκύκλιος «απαγόρευσης» του τοπικού δημοψηφίσματος που οργανώνουν  οι 11 Δήμοι της Θεσσαλονίκης για το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ από τον κ. Μιχελάκη μία μέρα πριν την διαδικασία είναι έκθετη πολιτικά και νομικά.